ရြက္မြန္စာမ်က္ႏွာ

Friday, February 27, 2015

ဗမာဆိုသည္မွာ ပ်ဴ႔သား ပ်ဴ႔ေျမး (၃) -- နိဂံုး

နန္ ေစာတုိက္တာေၾကာင့္ ပ်ဴေတြပ်က္သုန္းကုန္လို႔ မန္အရုိင္းမ်ဳိးေတြ ဝင္လာၿပီး ပုဂံကိုတည္ေထာင္ ေနာက္ပုိင္းက်မွ မန္ကေနတဆင့္ ျမန္မာျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္ ဒါကို အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္တဲ့ ရခုိင္ဘုရင္ေတြ မသိဘဲေနမွာ မဟုတ္ပါ။ တရုတ္ေတြ လည္း မသိဘဲေနမွာ မဟုတ္ပါ။ သိတယ္ဆိုတာကလည္း ဟုိဖက္ဒီဖက္ စစ္တုိက္ရင္တုိက္ မတုိက္တဲ့ အခါမ်ဳိးမွာလည္း ေရာင္းဝယ္ ေဖာက္ကား သြားလာေနက်တာကိုး။ လုစ္ေျပာသလို ေအဒီ ၈၃၂ မွာ ပ်ဴေတြ မပ်က္စီးဘဲ အင္အား ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဆက္လက္တည္ရိွခဲ့တယ္ ဆိုတာကိုလည္း ဘုန္းတင့္ေက်ာ္က သက္ေသ ျပႏုိင္ခဲ့ ပါတယ္။ ေနာက္ ပ်ဴ ဆိုတာ လုစ္ေျပာသလို လူမ်ဳိးသတ္သတ္ ဗမာနဲ႔မတူ ၊ ဗမာ ျမန္မာ ဆိုတာ ယူနန္နယ္က မန္အရုိင္း ေတြကေန ဆင္းသက္ လာတာသာျဖစ္တယ္ ဆိုတာဟာလည္း တကယ္တန္း မွာေတာ့ လုစ္ ခုိင္ခုိင္လံုလံု သက္ေသမျပႏုိင္ခဲ့ဘူး ဆိုတာကို ဒီစာအုပ္ ႏွစ္အုပ္မွာ ေတြ႔ရ ပါတယ္။ ျဗဟၼာ၊ ျဗမၼာ၊ ျမမၼာ၊ ဗမာ၊ ျမန္မာ အသံုးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ ရွင္မဟာသီလဝံသနဲ႔ ဒုတိယ ေက်ာ္ေအာင္ စံထားဆရာေတာ္တို႔ဟာ စာေရးတုိင္း ျမန္မာကို ျမမၼာလို႔ စာလံုးေပါင္းေရးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေရွးမူကို ထိမ္းသိမ္းတဲ့ သေဘာလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။

ေနာက္တခု စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာက ျမေစတီေက်ာက္စာပါ။ အဲဒီ ျမေစတီေက်ာက္စာကိုလည္း လုစ္က ဗမာစာနဲ႔ မတူတဲ့ ပ်ဴစာလို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာလုစ္ေကာ ဆရာဗလက္ဒင္ပါ အဓိပၸါယ္ မေဖာ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ္ ဝါက် တခုႏွစ္ခုေလာက္ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္ စာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့အတုိင္း ဥပမာအေနနဲ႔ ထည့္ေရးလုိက္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ တာနဲ႔ ဒီ ဘာသာစကား အသံုးအႏႈန္းနဲ႔ သဒၵါဟာ ဘယ္လိုဆင္းသက္ သြားလာတယ္ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတယ္ ဆိုတာ ရွင္းရွင္းႀကီး ျမင္ရပါတယ္။

ယံ    တိ ံၿပိး        ရိမဓနဗူ   ဥ   မိ   ဗိ ံး  သိ ံး
ယင္း တုိင္းျပည္   ရိမဒၵနပူရ္ ဟု မည္ ဗိမ့္ သည္


ဗူဓ     အရီေမေဒယ   ဒံဗး
ဗုဒၶ     အရိေမေတယ် ထံပါး


ေနာက္ထပ္လည္း ရိွပါေသးတယ္။ ဥပမာ
ရြာ ကို ေရာ လုိ႔ေက်ာက္စာမွာ ထိုးထားတယ္
သား ကို သး လို႔ထိုးတယ္။ မယား ကို မယး လို႔ထိုးတယ္။ ေက်းဇူး ကိုေတာ့ ေက်းေဇာ တဲ့။


တကယ္ေတာ့ ဒီဟာေတြဟာ ပ်ဴစာျဖစ္သလို ေရွးေဟာင္း ဗမာစာ၊ ျမန္မာစာလို႔ ေျပာရမွာပါပဲ။ ဆရာႀကီး လုစ္တို႔ ဆရာႀကီး ဗလက္ဒင္ တို႔ မေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဗမာနဲ႔ မတူတဲ့ ပ်ဴစာ (သို႔မဟုတ္) ယာယီပ်ဴစာ လို႔ သမုတ္ခံရ တာေပါ့။ အဲဒီေခတ္ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္ေက်ာ္က စာလံုးေတြဟာ အခုေခတ္လို အဝုိင္းေတြမဟုတ္ဘဲ အခြ်န္ေတြ၊ အေကြးေတြ၊ အေမာက္ေတြ၊ အျပတ္အေတာက္ေတြ၊ အတုိေကာက္သေဘာေတြ မ်ားလြန္းေတာ့ မ်က္စိလည္မယ္ ဆိုလည္း လည္ေလာက္ ပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ ေနရာေတြမွာ ဝ ကို ဝ လို မေတြ႔ရပဲ ဂ ဆန္ဆန္ ဗ ဆန္ဆန္မ်ဳိး ထြင္းထားတာ လည္း ရိွပါေသးတယ္။ ည လား၊ သ လား၊ လ လား၊ တ လား၊ ယ လား၊ ဇ လား စသျဖင့္ အခုေခတ္အျမင္နဲ႔ ကြဲကြဲ ျပားျပား သိႏုိင္ဖို႔ ခက္ခဲတာကို ေရွးေက်ာက္စာေတြမွာ ေတြ႔ရ ျပန္ပါတယ္။ ဇ အကၡရာ ဆိုရင္ ဘယ္လိုပံုစံတုန္းဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္စာလံုးအႀကီး အီး ႏ နဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္ေတာင္ တူေနပါေသးတယ္။ ေနာက္ ေခတ္ျခင္းအတူတူ ႏွစ္ခ်င္းအတူတူ ၿမိဳ႔ခ်င္းအတူတူ ေက်ာက္စာေရးထိုး ရာမွာေတာင္ စာလံုးပံုစံေတြဟာ တခ်ပ္နဲ႔တခ်ပ္ ကြာဟ ေနတာေတြလည္း ေတြ႔ရ ျပန္တယ္။

ေရွးေက်ာက္စာေတြ စိတ္ဝင္စားဖို႔ အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ေက်ာက္စာကို ဖင္ၿမဲၿမဲထုိင္ၿပီး ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေလ့လာမွသာ ပိုေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ္သိလိုတာကိုသိဖို႔ ဖတ္တာေလာက္ဆိုေတာ့ တလံုးစႏွစ္လံုးစ ေလာက္ပဲ ေလက်ယ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီထက္ပိုမသိႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္လူငယ္ေတြ ေလ့လာေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံ ျဖစ္တည္လာတဲ့ သမုိင္းကို အမွန္အတုိင္း သိေစခ်င္တာပါ။ အဲသလိုပဲ ဗမာျပည္က တျခားေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိး ေတြရဲ့ သမုိင္းကိုလည္း ဆက္စပ္ေလ့လာ တုိက္ဆုိင္သြားမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပိုစံုၿပီး ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္တာကို ေတာင့္တတဲ့ သေဘာပါ။ ပညာေရး သားေလွ်ာေနတဲ့ ဒီလိုေခတ္မ်ဳိးမွာ လူငယ္ေတြ ဒါမ်ဳိးေတြ ဝါသနာပါမပါ ဆိုတာ ကေတာ့ မေျပာတတ္ပါ။

ျမန္မာအစေက်ာက္ဆည္က အယူအဆမွာ ပါေမာကၡလုစ္ကေတာ့ အဓိက ဇတ္ေကာင္ပါ။ သူ ထိမ္ခ်န္သြားတာေတြ မနည္းပါဘူး။ အပိုေဆာင္းေတြ အသစ္ထြင္ ထည့္သြင္းသြားတာလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲဒီေခတ္ ၁၉၃၁ ကေန ၁၉၅၇ အတြင္း သူလုပ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာအစေက်ာက္ဆည္က ကိစၥကို ဟိုတုန္းက တခ်ဳိ႔ေသာ ျမန္မာပညာရွင္ေတြအေနနဲ႔ သူ႔ အရိွန္အဝါ ၾသဇာက ႀကီးလြန္း တာေၾကာင့္ မေခ်ပႏုိင္ခဲ့တာလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ ကတယ္တန္း ပုဂံပ်က္တာ မြန္ဂို တာတာေတြ ဝင္တုိက္တဲ့ တရုတ္ေျပးမင္း နရသီဟပေတ့ လက္ထက္မွပါ။ ဒါေတာင္ ပုဂံပ်က္ၿပီး ပုဂံမင္းဆက္ျပတ္ သြားေပမယ့္ ပ်ဴဗမာ၊ ပ်ဴျမန္မာေတြရဲ့ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုးကြယ္ရာဘာသာ ေပ်ာက္မသြားခဲ့ပါ။ တခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ထြန္းေတာက္ လာတာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ေအဒီ ၉ ရာစုအတြင္းမွာ နန္ေစာရန္ေၾကာင့္ ပ်ဴေတြပ်က္သံုးၿပီး လူဦးေရနည္းတဲ့ မန္အရုိင္းေတြ လစ္လပ္ေနတဲ့ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ကို ေက်ာက္ဆည္ကတဆင့္ ဝင္ေရာက္လာၿပီးမွ ဗမာျမန္မာဆိုတာ စတင္ျဖစ္လာခဲ့တယ္ အဲဒီေရွ႔တုန္းက ဗမာ- ျမန္မာဆိုတာ မရိွဘူးဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ ဘယ္လိုမွ မခုိင္လံုေၾကာင္းပါ။ ဒါ့အျပင္ ဆရာလုစ္ဟာ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက ေကာ္နဲယ္ တကၠသိုလ္နဲ႔ အဲဒီအေၾကာင္း ဆက္ဆံေျပာဆိုတဲ့ အခါမွာ သူကိုးကားခဲ့တဲ့ ၁၈ ရာစု ေနာက္ျပန္ေရး မိတၱဴပြား တရုတ္မန္ရႈမွတ္တမ္းကို ၿပီးျပည့္စံုတယ္လို႔ မယူဆေၾကာင္း၊ ေဆာင္ရြက္လက္စ ေရးလက္စ စာတန္းတေစာင္ထက္ မပိုေၾကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ သူေနထုိင္စဥ္အတြင္း ဗမာအစ ေက်ာက္ဆည္က အယူအဆသစ္ စာတမ္းေရးတုန္း ကေတာ့ မန္ရႈမွတ္တမ္းကို အဓိကထား ကုိင္ဆြဲပြဲထုတ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာလုစ္ရဲ့ ျမန္မာအစေက်ာက္ဆည္က အယူအဆကို ပယ္ခ်ေပမယ့္ တျခားေသာ ျမန္မာ့သမုိင္းဆုိင္ရာ သုေတသန လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ကေတာ့ ေက်းဇူးတင္ဖို႔ ရိွပါတယ္။ ဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းက သမုိင္းသင္တာ မအေအာင္လို႔ ဆိုၿပီး ရွင္းရွင္းဘြင္းဘြင္းပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားကုိယ္တုိင္ မွားေနရင္ ျပႆနာရိွတယ္ ဆိုတာကို ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ လူဆိုတာက ကုိယ္ဘယ္ကလာတယ္ ဆိုတာကို သိခ်င္တဲ့ သဘာဝရိွပါတယ္။ ကုိယ့္ရဲ့ ဘိုးေဘးေတြက ဘယ္သူ ေတြလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာသမုိင္းျဖစ္စဥ္ေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဗမာမွန္ရင္ ပ်ဴ႔သား ပ်ဴ႔ေျမးေတြလုိ႔ တင္ျပရင္း ေရွးျမန္မာပညာရိွမ်ား၊ ႏုိင္ငံျခားပညာရွင္မ်ား၊ သုေတသီ ဘုန္းတင့္ေက်ာ္နဲ႔ က်ေနာ့္အယူအဆကို ျပန္လည္ ေခ်ပ၊ လမ္းတည့္ေပးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာ ကိုတင္သစ္ တို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း ေျပာလိုပါတယ္။

ေဇာ္မင္း
၂ဝ ရက္၊ ေဖေဖၚဝါရီလ၊ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္

No comments:

 
 
©2007 Fine-Leaves.blogspot.com, Powered by Blogger.