ရြက္မြန္စာမ်က္ႏွာ

Saturday, September 24, 2011

မေက်နပ္ဖူးဆိုရင္ အလုပ္ေျပာင္းလုပ္ၾကည့္ပါ

၁။ ဗမာျပည္မွာ ကားေဟာင္းရိွရင္ ကားသစ္တင္သြင္းႏုိင္ခြင့္ ရိွတယ္ဆိုတဲ အသံေတြ အခုတေလာမွာ ၾကားေနရပါတယ္။ ကားေဟာင္းရိွသူေတြ အတြက္ ဝမ္းသာစရာပဲလို႔ ေျပာရမလား၊ ကားသစ္သြင္းဖို႔ အခြင့္ အလမ္း ရေနသူေတြအတြက္ ၾကားကေနပိုၿပီး အက်ဳိးရိွမလား ဆိုတာေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာေပါ့။ တဖက္ကျပန္ၾကည့္ရင္ အဲသည့္ ကားေဟာင္း ကားသစ္ ကိစၥေၾကာင့္ ကားေစ်းကြက္ ကေမာက္ကမ ျဖစ္လာႏုိင္ တာ ေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ေဒၚလာေစ်းေတြ တက္ျပန္ၿပီ၊ က်ျပန္ၿပီ၊ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ပိုမာလာတယ္၊ ေပ်ာ့ဆင္းသြားတယ္ စတာေတြ အကုန္လံုးလဲ ျဖစ္ႏုိင္တာေပါ့။ ဘာဘဲေျပာေျပာ ကားေဟာင္းေပ့ စုတ္ေပ့ဆိုတာေတြကို သံေခ်းခြာေဆးသစ္သုတ္ ၿပီးေတာ့ ျပန္ေမာင္းလို႔ရေအာင္ လုပ္ ေနတဲ့ ဇာတ္လမ္း ေတြလည္း တဆက္ထဲ ျမင္ရၾကားရျပန္တယ္။ ကံေကာင္းသင့္သူေတြ ကံေကာင္းပါေစလို႔ပဲ ဆုေတာင္း ပါတယ္။ ဆုေတာင္းတိုင္းသာ ျပည့္မယ္ဆိုရင္ေပါ့။

၂။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရတက္မွ ကခ်င္နဲ႔လည္း တုိက္ပြဲျပန္ျဖစ္၊ ရွမ္းနဲ႔လည္းျဖစ္၊ ဒီေကဘီကလည္း ေကအန္ယူ နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ျပန္တုိက္။ စစ္ပြဲျဖစ္ေတာ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ေတြ ဆိုတာရိွလာျပန္ေရာ။ ေပၚတာဆြဲတာ၊ လူသတ္တာ၊ မုဒိန္းက်င့္ တာ၊ လုယက္တာ၊ ရြာမီးရိႈ႔တာေတြကို စစ္တပ္က ထံုးစံအတုိင္း လုပ္တာေတြလည္း ေတြ႔ေနရဆဲ။ စစ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ေျမဇာပင္ ဆိုတာ ရိွတတ္တာမို႔ မထူးဆန္းပါဖူးလို႔ တခ်ဳိ႔ကလည္း ေျပာၾကတယ္။ အမွန္ကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း တုိက္ပြဲဆင္ေနမယ့္ အစား အခုမိုးတြင္းမွာ ေရေဘးဒဏ္ ခံရတဲ့ ၿမိဳ႔ေတြနယ္ေတြမွာ စစ္သားေတြက သဲအိတ္ဖို႔၊ လူေတြကိုကယ္၊ ကြ်ဲႏြားေတြကို ေရလြတ္ရာ ပို႔ေပး၊ ရိကၡာေတြလည္းေဝေပး ဆိုရင္ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ျမင္မိပါရဲ့။ အစိုးရအေနနဲ႔ စစ္တုိက္ရင္း ကုန္မယ့္ ပုိက္ဆံေတြကို အဲသလိုမ်ဳိး လုပ္ငန္းေတြမွာ မသံုးစြဲသင့္ဖူးလား။ ျဖစ္ေစခ်င္တာကို ေျပာတာပါ။ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ မျဖစ္ႏုိင္ဖူး ဆိုတာေတာ့ ဆႏၵအေပၚ မူတည္ပါတယ္။

၃။ အစိုးရသစ္က ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ေလွ်ာ့ခ်မယ္ဆိုၿပီး ေျပာေနတယ္။ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးကို ဦးေမာ့လာေအာင္ လုပ္မယ္ ထုိင္းနဲ႔ဗီယက္နမ္လို ႏုိင္ငံျခား ဆန္တင္ပို႔တာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ႏုိင္ငံျဖစ္ေအာင္လည္း ျပန္ၿပီးေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဒါေပမယ့္ လယ္သမားေတြရဲ့ ေျမေတြကို စီးပြားေရးကုမၸဏီေတြနဲ႔ ေပါင္းၿပီး သိမ္းယူတကာတဖံု၊ စစ္တပ္ ကိုယ္တုိင္က တပ္ပုိင္င္စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔ သိမ္းလို႔တသြယ္ ဆိုတာေတြက မျမင္ခ်င္အဆံုး၊ မၾကားခ်င္အဆံုးပါ။ အင္း ခက္တာကလည္း ဗမာျပည္မွာ ရိွတဲ့ ဥပေဒက လယ္လုပ္သူ လယ္လုပ္ခြင့္ဆိုတဲ့ ဥပေဒပဲ ရိွတာကိုး။ လယ္လုပ္သူ လယ္မပုိင္ဘူးလို႔ ဆိုထားတယ္။ ဟိုတုန္းကေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားေငြရွင္ေတြကို ေၾကာက္လို႔ အဲသည့္ ဥပေဒ ထုတ္ခဲ့ရ တယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို ေၾကာက္ေနရလို႔ အဲသည့္ ဥပေဒကို ဆက္ၿပီး သက္ဆိုးရွည္ခုိင္းတာ လဲေတာ့ မသိဖူး။ ပိုဆိုးတာက ဒီဖက္ေခတ္မွာ ဘိုးဘြားပုိင္ ဆိုတာမရိွဘူးတဲ့။ ေျမတင္မကဖူး ေလထု ေရထုေတာင္ ႏုိင္ငံေတာ္က ပုိင္တယ္လို႔ ဆိုထားတာကိုး။ ဒီေျမယာ ဥပေဒႀကီးကိုလည္း ေခတ္နဲ႔အညီ ေျပာင္းေစခ်င္တယ္။ ဘယ္သူ ေတြကမ်ား ေျပာင္းေအာင္လုပ္ႏုိင္မလဲ။

၄။ ကမၻာမွာ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္တာရဲ့ အဆက္ေၾကာင့္ အေရွ႔ေတာင္အာရွ တခြင္လံုးက ႏုိင္ငံေတြမွာ စပါး ခင္းေတြ ေရျမဳပ္ေနတယ္။ ဗမာျပည္လည္း တၿပိဳင္နက္ထဲ ဒါကို ရင္ဆုိင္ေနရတယ္။ ေရွ႔ႏွစ္မွာ စပါးအထြက္ႏႈန္း က်ဆင္းမွာမို႔ စပါးေစ်း ဆန္ေစ်းတက္မွာ ေသခ်ာေနတယ္။ ရိွသူေတြ မေထာင္းတာေပမယ့္ ဆင္းရဲသားေတြ ပိုၿပီးငတ္ၾကဦးမယ္။ ငတ္တဲ့အတြက္ ကေလးေတြ ေက်ာင္းထြက္ရဦးမယ္။ အရြယ္ေကာင္းေတြက အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြမွာ သြားၿပီး ကြ်န္ခံရတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ၾကဦးမယ္။ ငတ္တဲ့သူေတြ ပိုမ်ားလာရင္ ရာဇဝတ္မႈေတြကို ပိုၿပီးမ်ားလာ ႏုိင္မလား။ အဲတာအတြက္ အစိုးရက ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားသလဲ။ အစိုးရမွာ အေရးၾကံဳရင္ လူထုကို ကူညီဖို႔ အရန္ထားထားတဲ့ ဆန္ေတြ ရိကၡာေတြ ဘာေတြညာေတြ ရိွသလားလို႔ သိခ်င္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အစိုးရအေနနဲ႔ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားတယ္လို႔ တခုမွ မၾကားမိေသးပါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ႏုိင္ငံေရးကိစၥေတြ ဒီမိုကေရစီေရး ကိစၥေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေန ၾကလုိ႔လည္း ျဖစ္ႏုိင္ ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ထင္ပါ့ တေလာက ေျပာသြားတယ္မို႔လား သူဟာ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားပါတဲ့။

၅။ နာဂစ္အၿပီး အခုအထိ နာလံမထူႏုိင္ေသးတဲ့ ဧရာဝတီတုိင္းက လယ္သမားေတြဟာ ေရတြက္လို႔ မကုန္ႏုိင္ပါ။ အစိုးရ အေဟာင္းဆီ ကေရာ၊ အစိုးရအသစ္ဆီကပါ ဘာအကူအညီမွ ေလာက္ေလာက္လားလား မရၾကေသး။ ဒါ့အျပင္ ဒီႏွစ္ထဲ ေရႀကီးတဲ့ ဒဏ္ကို မၾကာခဏဆိုသလို ခံေနရေသးတယ္။ ဧရာဝတီတုိင္းသာမက က်န္တဲ့ ေဒသေတြမွာ လည္း ေရႀကီးတဲ့ ဒဏ္ကို ခံေနရတယ္။ လူေတြ မြဲသထက္ မြဲလာတာကေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဒီၾကားထဲ နာဂစ္ၿပီးကထဲက ကယ္ဆယ္ေရးကို အေၾကာင္းျပၿပီး ႏုိင္ငံျခား အလွဴရွင္ဆီက ပုိက္ဆံေတြနဲ႔ ေကာင္းစားေနတဲ့ ျမန္မာ အန္ဂ်ီအို ေတြလည္း ရိွလာေနတယ္။ ဒါကို လူထုအေျချပဳ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြ (စီဗယ္ဆိုဆုိက္တီး) အားေကာင္းလာၿပီလို႔ ဆိုႏုိင္မလား။ နာဂစ္ဆိုေတာ့ နာဂစ္အၿပီးမွာ အကူအညီလိုေနတဲ့ သူေတြအတြက္ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြနဲ႔ အထူးတလည္ အပင္ပန္းခံၿပီး ကူညီခဲ့တဲ့ ဂတုံးႀကီးကို သတိရ လုိက္ပါရဲ့။ အခုေတာ့ ေျမာက္ပုိင္းက ဘဝတကၠသိုလ္ တခုမွာ ေလ့လာေရးေတြ လုပ္ေနတယ္ထင္ပါ့။

၆။ ရခုိင္ကေန တရုတ္ျပည္ကို ဓာတ္ေငြ႔နဲ႔ ေရနံသယ္ဖို႔ ပုိင္းလုိင္းသြယ္ေနတာ ဘယ္သူ႔ေတြအတြက္ ပိုအက်ဳိး ရိွမွာလဲ။ ပုိက္လုိင္း ေဆာက္လုပ္ေရး ရပ္တန္႔သြားေအာင္ ဘယ္သူမွ မတားျမစ္ႏုိင္ေသး။ ဓာတ္ေငြ႔ကိစၥ ေျပာရရင္ ဗမာ တျပည္လံုး မဆိုထားနဲ႔ ရခုိင္သားတို႔ေတာင္ ဓာတ္ေငြ႔ကို ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ႔ သံုးရေစ့မယ္လို႔ ဘယ္သူကမွ အာမမခံထား။ ျမစ္ဆံု ဆည္ ေဆာက္မွာ လည္း ရပ္တန္႔ဖို႔ အခုမွ ဝုိင္းေအာ္ေနၾကဆဲ။ ႏွစ္ဖက္အစိုးရကေတာ့ တုတ္တုတ္ေတာင္ မလႈပ္ပါ။ မျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ ဆက္လုပ္ မယ္လို႔ ေျပာတဲ့ ဝန္ႀကီးလည္း ေပၚလာတယ္။ သူက အဲတာကို ဧရာဝတီေရာဂါလို႔ နာမည္ေတာင္ ေပးလုိက္ေသးတယ္။ အေရးထဲမွာ ငတိနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔က နာမည္လာတူ ေနေသးတယ္။ ဒီငနဲဟာ သူတို႔အတြက္ေတာ့ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ႏုိင္ငံသားေတြ အဖို႔ေတာ့ သစၥာေဖာက္ပဲ။ ျမစ္ဆံုကိစၥကို မရပ္တန္႔ရင္ ႏုိင္ငံသားေတြဖက္က ဘာဆက္လုပ္မလဲ။ တခုတခုေတာ့ လုပ္မွျဖစ္ေတာ့မယ္။ ဘယ္သူေတြ လုပ္ၾကမွာလဲ။ ဘာေတြ လုပ္ၾက မွာလဲ။

၇။ နာမည္ႀကီး အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးကို ေက်ာင္းအပ္ခ်င္ရင္ ေက်ာင္းအုပ္ကို သိန္းဂဏန္း လာဘ္ထိုး ရတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။ ဒါ့အျပင္ အတန္းပုိင္ ဆရာဆရာမေတြ အိမ္မွာထပ္သင္တဲ့ အပိုခ်ိန္ မတက္ရင္လည္း အျငဴစူ ခံရတယ္ တဲ့။ ေက်ာင္းက နာမည္အမ်ဳိးမ်ဳိး တပ္ၿပီး ေတာင္းခံတဲ့ အလွဴေငြကို မေပးႏုိင္ရင္လည္း ကေလးမ်က္ႏွာငယ္ရသတဲ့။ ေက်ာင္း ဆရာ ဆရာမေတြလည္း နာမည္ႀကီးေက်ာင္းမွာ ပိုစ့္တင္က်လိုတယ္ ဆိုရင္ အထက္ကို ျမက္ျမက္ေလး လာဘ္ထိုးရသတဲ့။ ဟိုေခတ္တုန္းကလို ငွက္ေပ်ာတခုိင္၊ လက္ဖက္တထုပ္၊ ကိတ္မုန္႔တလံုးေလာက္နဲ႔ သြားကန္ေတာ့ရင္ အိမ္ထဲကမ်ား ကန္ထုတ္ခံရမလား မသိ။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဒီေခတ္မွာ အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းဆရာထက္ အမ်ဳိးသမီး ေက်ာင္းဆရာမေတြ ပိုမ်ား လာတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဒီအတုိင္းဆို ပညာေရး ေလာကအတြင္း လာဘ္စားေနသူ ေတြထဲမွာ အမ်ဳိးသမီး အေရအတြက္က ပိုမ်ားလာတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္တာေပါ့။ ဒါဆိုရင္ အမ်ဳိးသမီး တန္းတူအခြင့္အေရး ရလာတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္မလား။

၈။ ေအာက္ေျခစစ္သားေတြ၊ အရာရိွငယ္ေတြနဲ႔ သူတို႔မိသားစုေတြလည္း ငတ္ေနၾကသတဲ့။ တခ်ဳိ႔ ရဲေဘာ္မိန္းမေတြနဲ႔ သမီးေတြ မေကာင္းတေရာင္းေတာင္ လုပ္စားေနရၿပီလို႔ ဆိုတာေတြလည္း ၾကားေနရတယ္။ ကိုယ့္သက္ဆုိင္ရာတပ္မွာ လိုအပ္တဲ့ ေငြအတြက္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ရွာစား ဆိုၿပီး အထက္က ၫႊန္ၾကားသတဲ့။ အဲသလို ေအာ္ဒါေအာက္မွေတာ့ ေအာက္မွာ ငတ္ေနတဲ့ သူေတြက လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေတာ့မွာေပါ့။ ဘာဆန္းေတာ့မလဲ။ ဆင္းရဲလြန္းတာက မေကာင္းတာ မွန္သမွ် ဆိုးတာမွန္သမွ်ကို ဝမ္းပန္းတသာ သယ္ေဆာင္လာေလ့ ရိွတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ထင္ပါရဲ့ မဟတၱမ ဂႏီၵက ဆင္းရဲတြင္းနက္ျခင္းဟာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး အၾကမ္းဖက္မႈလို႔ ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ေကာင္းကင္ျပာ ဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြ တဦးကေတာ့ ဆင္းရဲတြင္းနက္ျခင္းဟာ အကုန္ဖန္တီးတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ေလာကႀကီးမွာ ဘုရားသခင္ ေပၚေပါက္လာတယ္ ဆိုတာဟာလည္း ဆင္းရဲမႈက ဖန္တီး ေပးလုိက္တာလို႔ သူက ဆိုထားတယ္။ ဟုတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဆင္းရဲလြန္းေတာ့ အရင္တုန္းက မၾကားဖူးတာေတြ မႀကံဳဖူးတာေတြနဲ႔ အတူ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ေတာ့မွာကိုး။

၉။ ျမန္မာျပည္မွာ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္ ရိွေနတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ရာဇဝတ္သားေတြထဲမွာေရာ အကုန္လံုးက အမွန္တကယ္ ရာဇဝတ္မႈက်ဴးလြန္လို႔ ဥပေဒေၾကာင္းအရ တရားနဲ႔အညီ စစ္စစ္မွန္မွန္ အျပစ္ေပးခံရ တာလား။ အဲသလို မဟုတ္ဖူးဆိုရင္ ရာဇဝတ္သားေတြထဲမွာ မတရားသျဖင့္ ေထာင္ခ်ခံေနသူေတြလည္း ရိွဦးမွာေပါ့။ ေျပာရရင္ လယ္သိမ္းခံရလို႔ ဆႏၵျပတဲ့ လယ္သမားေတြ ေထာင္က်တယ္ဆိုရင္ သူတို႔ကို ရာဇဝတ္အက်ဥ္းသားလို႔ သတ္မွတ္မလား၊ ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား လို႔ သတ္မွတ္မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ထပ္ အမ်ဳိးအမည္ တခုေလာက္ တပ္ေခၚလို႔ရမလား။ ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္၊ ဒါလည္း ႏုိင္ငံေရး မမည္ဖူးလား။ မည္တယ္ဆိုရင္ တခ်ဳိ႔ရာဇဝတ္ အက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း ႏုိင္ငံေရး အက်ဥ္းသား သဖြယ္ သတ္မွတ္လို႔ မရႏုိင္ဖူးလား။ သူတို႔တေတြ ေထာင္ကမလြတ္ေသးတာ လႊတ္ေပးျခင္း မခံရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ။ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြက ဗမာအစိုးရကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဖိအားမေပးလို႔လား။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဒီမို ကေရစီ ေအာ္လြန္းတဲ့ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြ တာဝန္မေက်တာေပါ့။ က်ဳပ္တို႔နဲ႔ မဆုိင္ဖူးေပါ့ေနာ။

၁ဝ။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ တုိက္ဖ်က္မယ္လို႔လည္း အစိုးရသစ္က ေျပာထားေသးတယ္။ ဘယ္လိုတုိက္ဖ်က္မွလဲ ဆိုတာေတာ့ အေသးစိတ္ မသိရေသးဖူးေပါ့။ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာေတာ့ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူတာကို စံုစမ္းစစ္ေဆး အေရးယူတဲ့ ေကာ္မရွင္တခု ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ရက္ေက်ာ္ေလာက္ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ လံုျခံဳေရးဆုိင္ရာ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲ တခုလုပ္ခဲ့တယ္။ လံုျခံဳေရး ဆိုလို႔ စစ္ေရးစစ္ရာေတြ ပါတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဖူး။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ႀကီးမားလာျခင္းဟာ သာမန္ျပည္သူေတြရဲ့ ဘဝကို မလံုၿခံဳေစဖူးလို႔ သတ္မွတ္တာေၾကာင့္ပါ။ အထူးသျဖင့္ တရားစီရင္ေရးမွာ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ စိုးမိုးေနရင္ သာမန္ႏုိင္ငံ သား ေတြအတြက္ အက်ဳိးယုတ္ေစတယ္ ထိခုိက္ေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ တုိက္ဖ်က္ေရးမွာ လိုအပ္တဲ့ နည္းနာေတြ အမ်ားႀကီးရိွတဲ့ အထဲမွာ သတင္းမီဒီယာကေန ေဖာ္ထုတ္ျခင္းဟာ အထိေရာက္ဆံုးလို႔ ေထာက္ျပ ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းက သတင္းမီဒီယာမ်ား အထူး နမူနာယူဖို႔ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပါ။ မေရးရဲတာ မေဖာ္ထုတ္ ရဲတာေတာ့ ေနာက္တပုိင္းေပါ့။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ဒီမိုမေရစီ မရေသးတာ၊ စစ္တပ္ကို ႏုိင္ငံေရးကေန လံုးလံုးဖယ္ခြာသြားေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေသးတာ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ တုိင္းျပည္ထဲက ျပႆနာေတြ၊ အခက္အခဲေတြကို ေျပလည္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေသးတာ အသက္ ၆၆ ႏွစ္ရိွၿပီျဖစ္တဲ့ ဟိုအဖြားႀကီးေၾကာင့္လို႔ စြပ္စြဲေနတာမ်ဳိးေတြ ေတြ႔ေန၊ ဖတ္ေန၊ ၾကားေန ရပါတယ္။ ဟုတ္ပါ့မလားဗ်ာ။ လူတဦးထဲက အဲတာေတြ အကုန္လံုး အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ႏုိင္ပါ့မလား။ က်န္တဲ့သူေတြကေကာ မဝုိင္းေတာ့ မဝန္းေတာ့ ဖူးလား။ လဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ဒူးကေလးႏွံ႔ၿပီး ေဆးလိပ္ကေလးဖြာ၊ တတ္ႏုိင္သူေတြက ဘီယာဆုိင္ထုိင္၊ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ မိုးေအးေအးမွာ လင္မယားခ်င္း အိပ္ယာထဲမွာ ဖက္အိပ္ေန၊ အဲတာမ်ဳိးေတြ မ်ားေနၿပီး လုပ္အားကို ေလနဲ႔ပဲ ထည့္ဝင္မယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လူအမ်ား ေက်နပ္ေအာင္ ဟိုအဖြားႀကီး တေယာက္ထဲ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရုန္းႏုိင္မလဲ။ ၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲထည့္ခဲ့ယံုနဲ႔ တာဝန္က မၿပီးေသးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ကိုယ္သာ အဲသည့္ အဖြားႀကီး ေနရာမွာဆိုရင္ ဘာလုပ္မလဲ ဆိုတာမ်ဳိးေတာ့ စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္။

အိမ္ကေလးဆိုတဲ့ ဝတၳဳထဲက ေလွသူႀကီးကေတာ္လို အေျပာမ်ဳိး ေျပာရရင္ အေျပာခံရတ့ဲ သူမ်ားဖက္က ခံရခက္ပါ လိမ့္မယ္။ ေလွကို ဓားျပတုိက္ေတာ့ ဓားျပက ေငြႏွစ္ရာေတာင္းသတဲ့။ ေလွသူႀကီးကေတာ္က “မင့္ႏွယ္ကြယ္ ေတာင္းမွေတာင္း တတ္ ပေလ။ ပစၥည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ေလွတေခါက္ အသြားအျပန္ ေရာင္းဝယ္တာမွ ၄၅ က်ပ္ေလာက္ပဲ ရတဲ့ဟာ ေငြႏွစ္ရာ ဘယ္လို ေပးႏုိင္မလဲ” လို႔ ဓားျပကို ေျပာပါသတဲ့။ ၿပီးေတာ့ ဓားျပကို “မင္းမယံုရင္ မင္းကဒီေလွကို ယူလုိက္ၿပီး အေရာင္း အဝယ္လုပ္ ငါက ဓားျပလုပ္မယ္” ဆိုၿပီး ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေလွသူႀကီးကေတာ္က ဓားျပကို ေငြအစိတ္ ထုတ္ေပး လုိက္သတဲ့။ ဓားျပလည္း ေက်နပ္ၿပီး ေလွေပၚက ဆင္းသြားပါတယ္။ ဆိုခ်င္တာကေတာ့ အဖြားႀကီး လုပ္ေန တာကို မေက်နပ္တဲ့ မႀကိဳက္တဲ့ ဓားျပလိုလူေတြ တလွည့္ေလာက္ ေလွထိုးၿပီး ေရာင္းဝယ္ၾကည့္ပါလားလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေဇာ္မင္း
၂၃ ရက္၊ စက္တင္ဘာလ၊ ၂ဝ၁၁ ခုႏွစ္

4 comments:

Thu said...

Truly Correct !

zawzaw said...

if you were me လို႕ မေျပာတဲ့သူကို if i were you လို႕ မေျပာရဲတဲ့သူေတြက ေျပာတဲ့ ေတာမေရာက္ ေတာင္မေရာက္ ကက်ိဳးကေျခာက္ ကိစၥေတြပါ ကိုေဇာ္မင္းရာ ။
ထိေတာ့ အေတာ္ထိသဗ်ား ။ မိုက္တယ္။ ေက်းဇူးဗ်ိဳး ... ။

hmoo said...

နယ္စပ္မွာဒါးျပလုပ္စားရင္ဘယ္လိုေနမလဲမသိဘူးေနာ္
........ :)

AungNN said...

"ေရွ႔ႏွစ္မွာ စပါးအထြက္ႏႈန္း က်ဆင္းမွာမို႔ စပါးေစ်း ဆန္ေစ်းတက္မွာ ေသခ်ာေနတယ္။ ရိွသူေတြ မေထာင္းတာေပမယ့္ ဆင္းရဲသားေတြ ပိုၿပီးငတ္ၾကဦးမယ္။"
Thai PM Yinluck said - she will give twice the prevailing price of rice to the farmers. Vietnam and Burma also are inundated with heavy rain so the rice crop will be reduced drastically. The price of rice will be go up - how much we don't know. We will face food problem next year- for sure.

 
 
©2007 Fine-Leaves.blogspot.com, Powered by Blogger.